🇬🇧 below the photo

Serigrafia „Bez tytułu”, z serii Drwal, Krzysztofa Maniaka

– Mężczyzna siedzi na pniu ściętego drzewa tyłem do widza. Kolana ma podciągnięte, stopy oparte o krawędź, a plecy lekko zgarbione. Krzysztof Maniak, bo to jego autoportret, patrzy w głąb lasu na coś, czego nie możemy dostrzec. Wokół kolumny sosen i świerków. Na ziemi połamane gałęzie i kikuty konarów – pobojowisko zrębu. Pień, na którym siedzi ma blisko metr średnicy. Artysta, bez problemu na nim się mieści, jest w tym zestawieniu mały, jak dziecko przy dorosłym. To oznacza, że drzewo mogło mieć nawet kilkaset lat, gdy je ścięto. Rysunek powstał w 2025 roku i został wykonany ołówkiem na papierze w skali 1:1, ma wysokość 225 cm i szerokość 150,5 cm. To zapis konkretnej akcji, ale i postawy kluczowej dla całej sztuki Maniaka, polegającej na konsekwentnym współistnieniu z naturą.W takiej jej formie, w jakiej funkcjonuje wokół nas: przydomowych chaszczy, monokultur leśnych upraw, porolnych nieużytków i wszystkiego, co pomiędzy.– fragment tekstu autorstwa Przemysława Jędrowskiego do książki "MANIAK Z NATURY", Wydawnictwo Mono Duo Tri, Poznań 2026. 

• Autor / Author: Krzystof Maniak
• Wymiar / dimension: 50x70 cm
• Jeden kolor / one color
• Nakład / Edition: 20+5AP egz. / copies 
• Papier Munken Polar Rough 300g/m2 (papier bezkwasowy, odporny na starzenie z certyfikatem (ISO 9706) / paper Munken Pure Rough 300g/m2 (acid-free, aging-resistant paper with a certificate (ISO 9706)
• Sygnowana i numerowana / Signed and numbered in the pencil by the artist
• Dodatkowe oznaczenie KG wykonane suchym tłokiem / Additionally, the KG marking is made with an emboss.
• Farby wodne / water inks
• Technika: ręczny sitodruk / hand pulled silkscreen print

Jeszcze kilka słów od Jędrowskiego – Rückenfigur to zabieg kompozycyjny przedstawiający postać odwróconą tyłem do widza, obserwującą horyzont. Symbolizuje romantyczny topos jednostki, człowieka zafascynowanego bezmiarem i potęgą natury. Przyroda jest tu odrębnym, groźnym i tajemniczym światem. Tak malował swoich bohaterów Caspar David Friedrich. Na skałach, klifach i szczytach, nad morzem mgły. Natura była u niego fascynującym spektaklem, człowiek – widzem, a granica między nimi wyraźna jak krawędź urwiska. Maniak dekonstruuje ten gest. Zamiast homo viator, uniwersalnego pielgrzyma poszukującego sensu w naturze, rysuje intymny autoportret. Siedzi nisko, blisko ziemi, na pniu drzewa w lesie po wycince. Bez patosu i rozmachu. 

Krzysztof Maniak (ur. 1990) – jego praktyka artystyczna opiera się na
działaniach w krajobrazie. Jego prace to najczęściej dyskretne, proste gesty i interakcje z przyrodą, takie jak gładzenie mchu, kory, śniegu, wchodzenie na drzewa,
poszukiwanie odległości pomiędzy dwoma drzewami odpowiadającej długości jego
ciała. Artysta tworzy podczas wędrówek po lasach, łąkach i wzgórzach w Tuchowie,
gdzie mieszka. Miejsca te są zarówno tłem dla jego działań, jak i materiałem
tymczasowych instalacji oraz źródłem rekwizytów używanych w performansach.
Absolwent Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, od czasu
obrony doktoratu w 2018 roku związany z Katedrą Zjawisk Sztuki Intermediów na tej
uczelni.

Laureat m.in. 14. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii, Grand Prix
V Salonu Wiosennego zorganizowanego przez BWA w Tarnowie oraz X edycji
Spojrzeń konkursu organizowanego przez Zachętę – Narodową Galerię Sztuki.
Odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2025 wraz
z Aleksandrą Kędziorek, Maciejem Siudą i Katarzyna Przezwańską reprezentował
Polskę na 19. Międzynarodowym Biennale Architektury w Wenecji.

Jego prace można było zobaczyć m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie,
galerii SALT Ulus w Ankarze, w BWA w Katowicach, BWA w Tarnowie, Galerii
Bielskiej BWA, Galerii Miejskiej BWA Bydgoszcz, BWA Warszawa, ABC Gallery,
Galerii Biała w Lublinie, Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej, Państwowej Galerii
Sztuki w Sopocie, Centrum Sztuki Galeria El w Elblągu, Galerii Sztuki Współczesnej
w Opolu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, CSW Zamku
Ujazdowskim, CK Zamek w Poznaniu czy w ramach Kongresu Postartystycznego
w Sokołowsku.

fot. Marcin Matuszak / Bękarty

🇬🇧 English version

"Untitled" silkscreen from the Lumberjack series by Krzysztof Maniak.

– A man is sitting on the stump of a felled tree, with his back to the viewer. His knees are pulled up, his feet rest on the edge, and his back is slightly hunched. Krzysztof Maniak—since this is a self-portrait of his—is looking deep into the forest at something we cannot see. Around him are columns of pines and spruces. On the ground are broken branches and tree-stump remnants—the wreckage of a clear-cut. The stump he is sitting on is nearly a meter in diameter. The artist fits on it effortlessly; in this juxtaposition, he is as small as a child next to an adult. This means the tree could have been several hundred years old when it was cut down. The drawing was created in 2025 and executed in pencil on paper at a 1:1 scale; it has a height of 225 cm and a width of 150.5 cm. It is a record of a specific action, but also of an attitude central to Maniak's entire body of work, consisting of a consistent coexistence with nature. In whatever form it functions around us: backyard brush, monocultural forest plantations, post-agricultural fallow land, and everything in between. – an excerpt from a text by Przemysław Jędrowski for the book "MANIAK Z NATURY", Mono Duo Tri Publishing House, Poznań 2026.

A few more words from Jędrowski – Rückenfigur is a compositional device depicting a figure with their back to the viewer, observing the horizon. It symbolizes the romantic topos of the individual, a human fascinated by the immensity and power of nature. Here, nature is a separate, formidable, and mysterious world. This is how Caspar David Friedrich painted his figures. On rocks, cliffs, and peaks, above a sea of mist. For him, nature was a fascinating spectacle, man a spectator, and the boundary between them as sharp as the edge of a precipice. Maniak deconstructs this gesture. Instead of homo viator, the universal pilgrim searching for meaning in nature, he draws an intimate self-portrait. He sits low, close to the ground, on a tree stump in a post-logging forest. Without pathos or grand scale.

Krzysztof Maniak (born 1990) – his artistic practice is based on actions within the landscape. His works are most often discrete, simple gestures and interactions with nature, such as petting moss, tree bark, or snow, climbing trees, and searching for the distance between two trees that corresponds to the length of his body. The artist creates during his walks through the forests, meadows, and hills in Tuchów, where he lives. These places serve both as a backdrop for his actions, a material for temporary installations, and a source of props used in performances. A graduate of the Faculty of Intermedia at the Academy of Fine Arts in Kraków, since defending his doctorate in 2018 he has been associated with the Department of Intermedia Art Phenomena at the same university. Winner of, among others, the 14th edition of the Artistic Journey of Hestia competition, the Grand Prix of the 5th Spring Salon organized by BWA in Tarnów, and the 10th edition of "Views" (Spojrzenia), a competition organized by Zachęta – National Gallery of Art.

Awarded the Bronze Medal "Meritorious for Culture Gloria Artis". In 2025, alongside Aleksandra Kędziorek, Maciej Siuda, and Katarzyna Przezwańska, he represented Poland at the 19th International Architecture Exhibition in Venice.

His works have been exhibited at, among others, the Museum of Modern Art in Warsaw, SALT Ulus gallery in Ankara, BWA in Katowice, BWA in Tarnów, Bielsko BWA Gallery, BWA Municipal Gallery in Bydgoszcz, BWA Warsaw, ABC Gallery, Biała Gallery in Lublin, the Baltic Gallery of Contemporary Art, the State Art Gallery in Sopot, the El Gallery Art Center in Elbląg, the Gallery of Contemporary Art in Opole, the Museum of Contemporary Art in Kraków MOCAK, the Ujazdowski Castle Centre for Contemporary Art, CK Zamek in Poznań, and as part of the Post-Artistic Congress in Sokołowsko.