Marta Kwiatek – O czasie, procesie i splątaniach – wystawa serigrafii
autor: Henryk Kwiatek
·
Zapraszamy na wystawę Marty Kwiatek „O czasie, procesie i splątaniach” – wystawa serigrafii
Wernisaż: 09.10, godz. 18.00. Wstęp wolny.
Otwarciu będzie towarzyszyć akcja sita na żywo. Warto ze sobą zabrać jasną niekoniecznie nową, niekoniecznie białą koszulkę. Farba będzie czarna.
Galeria Sztuki Współczesnej
ul. Miedziana 2/4, Włocławek
Wystawę można oglądać do 1 listopada 2026 r.
Wystawa Marty Kwiatek – współzałożycielki Kwiaciarni Grafiki, wykładowczyni na School of Form na Uniwersytecie SWPS w Warszawie – stanowi „wrażeniową dokumentację relacji z kamieniem”. Artystka prezentuje cykl grafik wykonanych w technice serigrafii, powstałych w ciągu ostatnich trzech lat, dla których źródłem stały się kamienne struktury i ich warstwowość – nie tylko w ujęciu technologicznym, ale również w postaci odkrywania nawarstwionego czasu i materii, wymykających się ludzkiej percepcji i często trwających dłużej niż ludzkie życie.
Trwanie w ekologicznych ruinach antropocenu nasuwa myśl o końcu życia na ziemi. Z punktu widzenia człowieka to absolutny koniec. Z punktu widzenia planety to zamknięcie etapu i rozpoczęcie kolejnego. Patrząc na historię wszechświata moment w którym towarzyszy mu życie (bios i zoe) jest bardzo krótki. Autorka poszerza perspektywę o mineralne gatunki, które towarzyszą planecie od początku.
– Gdybym miała opisać pierwsze wrażenie z prac Marty Kwiatek, powiedziałabym: warstwy. Czas, materia, proces. Nie tylko dlatego, że sitodruk jest sztuką warstwowania, w której każdy przebieg rakli to osobny ruch i chwila, nakładające się na poprzednie. Warstwy nie mają jedynie znaczenia technologicznego. Tematycznie grafiki uruchamiają skojarzenia z geologią obrazu, z czasem “skamieniałym”, widocznym zwłaszcza w formach przypominających kamienie czy zastygłą lawę. To obrazy, które można czytać według zasad stratygrafii, jako odkrywanie nawarstwionego czasu i materii, wymykających się ludzkiej percepcji i często trwających dłużej niż ludzkie życie. Ten sposób patrzenia spotyka się z geologią mediów (Jussi Parikka), przypominającą, że media i obrazy od początku są splecione z ziemią, jej substancjami i nie-ludzkimi rytmami – fragment z tekstu Warstwa jako jednostka sensu. O czasie, procesie i splątaniach dr Moniki Rosińskiej o pracach Marty Kwiatek.
